به کودکانمان دگر اندیش پذیری را بیاموزیم

به 1 دگر 1 1 را 1!

زندگی در یک جامعه چند فرهنگی ویژگی های خاص خود را دارد و ما مهاجرین ساکن در این دیار را به عنوان مسافرانی که توشه راه بسته ، عزم سفر نموده ، مسافتی بسیار طولانی را با کوله باری از امید و آرزو طی نموده ایم و اینک وارد این جامعه رنگارنگ چند فرهنگی شده ایم بر آن می دارد تا ویژگی های آن را بشناسیم و آگاهانه قوانینش را بکاربندیم تا بتوانیم آرزوهای خود را تحقق بخشیم.

و صد البته اگر ماوظیفه خطیر والدی را نیز به عهده داشته باشیم ، آنوقت نه تنها دانش و آگاهی فردیمان اهمیت دارد، بلکه انتقال این دانش و آموزش آن به فرزندانمان نیز به همان اندازه حائز اهمیت خواهد بود.

یکی از بارزترین ویژگی های یک جامعه چند فرهنگی حضور و وجود فرهنگها، شیوه های تفکر ،رفتار و همچنین زبانهای گوناگون در جامعه می باشد و همانگونه که بدون تردید می دانیم که برای اینکه بتوانیم در چنین جامعه ای زندگی کنیم و امورات بگذرانیم باید زبان متداول آن جامعه را بدانیم، به این حقیقت نیز باید واقف باشیم که برای داشتن یک زندگی روحی آرام و سالم باید توان تحمل و احترام به شیوه های متفاوت تفکر، فرهنگ و رفتار را نیز بیاموزیم و آن را به فرزندانمان نیز آموزش دهیم تا آنها بتوانند با تمرین مداوم این رفتار در جامعه �دگر اندیش پذیری� را ملکه ذهن خود سازند.

آموختن �دیدن دیگران� به فرزندانمان به آنها کمک می کند تا بتوانند آماده یک زندگی بهتر، یادگیری و کارکردن مؤثرتر در یک جامعه چندفرهنگی شوند، به آنها امکان رشد بیشتر و بهره گیری بیشتر و مفیدتری را از تمامی امکانات جامعه می دهد. در واقع می توان چنین پنداشت که موفقیت فرزندانمان در یک جامعه چند فرهنگی بستگی به میزان قدرت درک و سازگاری آنها نسبت به انسانهای متفاوت و افکار مختلف موجود در جامعه دارد و این هنر سازگاری و دگر اندیش پذیری باید از طریق والدین و با تعلیمات آنها به فرزندانشان انتقال یابد.

دگر اندیش پذیری� در واقع به معنی احترام به تفاوتهای موجود در افراد جامعه می باشد و اگر چه معمولاَ این تفاوتها به منزله تفاوتهای قومی و مذهبی در نظر گرفته می شود ولی می تواند شامل تفاوتهای فیزیک و جنسی

نیز در نظر گرفته شود. �دگر اندیش پذیری� یعنی احترام به دیگرانی که با ما از لحا ظ ظاهری ، باورهای ارزشی

و سایر ویژگیها متفاوتند. مثل ما فکر نمی کنند وحرف نمی زنند و حتی ممکن است مثل ما لباس ن

پوشند.�دگر اندیش پذیری� یعنی یاد گرفتن از انسانهای متفاوت و احترام به آنها و باورهایشان> یعنی ارزش قائل بودن برای تفاوتها و پر کردن فاصله های فرهنگی با شیوه های صحیح، عدم پذیرش پیش ساخته های ذهنی غلط، پیدا کردن نقاط مشترک و یافتن و خلق پیوندهای جدید. �دگر اندیش پذیری� یعنی نقطه مقابل �تعصب و پیش داوری�.

سؤالی که در اینجا مطرح می شود این است که آیا مقصود از �دگر اندیش پذیری� قبول همه رفتارهای متفاوت است؟ آیا ما برای نشان دادن احتراممان به یک گروه باید باورهای آنها را جایگزین باورهای ارزشی خود کنیم و به روش آنها رفتار کنیم؟

قطعاَ مقصود از احترام به تفاوتها به منزله قبول آنها به عنوان ارزشهای خودمان نیست. از سویی هم به هیچ عنوان قصد نداریم به فرزندانمان بیاموزیم که همه رفتارهای متفاوتی را که از دیگران می بینند بپذیرند و به آنها گردن نهند، حتی رفتارهایی که برای آنها رنج آور است و یا به نوعی با هنجارهای جامعه همخوانی ندارد. بلکخ مقصود این است که بیاوزیم و به فرزندانمان بیاموزیم که دنیا فقط در محدوده تفکرات ما نیست. انسانهای مختلف می توانند تفکرات متفاوتی داشته باشند که تمامی آنها قابل احترام است. باید بیاموزیم و به فرزندانمان نیز آموزش بدهیم که با دیگران به گونه ای رفتار کنند که دو ست دارند با خودشان رفتار شود.

در خصوص چگونگی آموزش این ویژگی لازم و ضروری به فرزندانمان باید به این نکته اشاره نمود که همچون سایر ویژگیها و صفات مثبت، این صفت نیز می تواند از بدو تولد کودک

از طریق کاملا غیر مستقیم و با مشاهده رفتار والدین در کودک نهادینه گشته و سپس با افزایش سنّ کودک همراه با توضیحات بیشتر و بکارگیری آموزشهای مستقیم تقویت گردد.

کودکان در مسیر رشد خود به وسیله مشاهده رفتار والدین و تقلید و تکرار آن رفتارها ملاکهای ارزشی خود را میسازند.نحوه برخورد و رفتار والدین با دوستان و افراد متفاوت به فرزندان آنها شیوه رفتار مناسب و صحیح را میآموزد. هنگامی که والدین رفتار توام با احترامی را نسبت به افرادی با پیشینههای مختلف نشان میدهند، فرزندان آنها صبوری، سازگاری و “دگر اندیش پذیری” را میآموزند. بنابراین برای اینکه والدین بتوانند آموزگاران موفقی در آموزش این ویژگی مثبت و ضروری باشند باید ابتداأً خود ملزم به آن بوده و به چنین رفتاری باور داشته باشند و با رفتار خود پیام بسیار قویی را به فرزندان خود منتقل نمایند و به آنها آموزش بدهند که چگونه میتوانند با احترام به سایرین و با احترام به عقاید و نظرات مختلف در یک جامعه چند فرهنگی زندگی کنند، پیشرفت نمایند و موفق باشند.

والدین همچنین با ارج نهادن به باورهای خود درس بزرگ استقلال فکری و به فرزندان خود میآموزند و به آنها نشان میدهند که احترام به نظرات و باورهای دیگران به معنی از دست دادن و تغییر باورهای ارزشی خود نیست. فرزندان ما میآموزند که میتوانند ارزشهای فرهنگی، مذهبی و اعتقادی خود را که کاملا متفاوت از گروهی دیگر از ساکنین این اجتماع است را حفظ نموده و به آنها ببالند و افتخار کنند در حالیکه به دیگران با عقاید و نظرات متفاوت احترام میگذارند.

جلسات و گردهماییهای کاملا غیر رسمی خانوادگی میتواند مواقع بسیار مناسبی باشد برای آموزش و انتقال رفتار سازنده “دگر اندیش پذیری” در کودکانمان.

صحبت کردن در مورد احترام به نظر و عقاید دیگران به کودکان کمک میکند که در مورد این “ارزش” بیشتر بیاموزند. همچنین دادن موقعیتی به کودکان تا بتوانند آنچه آموخته اند را به مرحله عمل درآورند کمک موثری در تقویت این رفتا مثبت خواهد بود.

فعالیتهای موثری که والدین در جهت آموزش این ویژگی و رفتار مثبت به فرزندا خود میتوانند انجام دهند عبارتند از:

– باورهای خود را بشناسند و اگر دریافتند که خود نیز در موارد خاصی از “دگر اندیش پذیری” دچار تردید و مشکل هستند در جهت حل و رفع آنها شخصاً و رسان اقدام نمایند. چرا که به عنوان یک آموزگار پاید تغییر و آموزش را از خودمان شروع کنیم. برای مثل اگر شما به عنوان یک ولد هنوز با گروه مشخصی از اعضای این جامعه که با شما، اعتقادات و باورهای شما متفاوتند مشکل دارید و نمیتوانید به آنها به دیدهٔ احترام بنگرید، نمیتوانید معلم خوب و صادقی برای آموزش “دگر اندیش پذیری” برای فرزندانتان باشید.

با خودتان صادق باشید و گرههای رفتاری خود را بیابید و در جستجوی راه حالی برای باز کردن آن گرهها باشید.

۲-به یاد داشته باشیم که فرزندانمان همیشه آنچه ما میگوییم را میشنوند حتی اگر ما قصد نداشته باشیم که شنیده شویم. بنابراین همیشه باید متوجه آنچه میگوییم باشیم و بدانیم که راجع به انسانهایی که با ما متفاوتند چگونه حرف میزنیم و چگونه در مورد آنها قضاوت میکنیم. مراقب باشیم که در خلوت خودمان افراد متفاوت را مورد تمسخر قرار ندهیم و پیش ساختههای ذهنی و پیشداوریهای خودما را در حضور فرزندانمان تکرار نکنیم. حتا اگر بسیاری از این گفتارها حالت جوک و شوخیهای بی آزار را داشته باشند ولی باز هم میتوانند آسیب رسان به رفتار “دگر اندیش پذیری” باشند.

۳- به سوالات فرزندانتان در خصوص این تفاوتها با حوصله و صبوری و به درستی و با دقت پاسخ بدهید. با این روش به آنها میآموزید که میتوان همه تفاوتها را دید و با آگاهی و احترام به آنها، ارزشهای خود را انتخاب نمود.

۴- تفاوتهای موجود در خانواده خود را نیز با احترام بپذیرید و این احترام را به اعضای خانوادهٔ خود نشان دهید. این تفاوتها میتواند از تفاوت در سلیقهها باشد تا تفاوت در باورهای مذهبی و اعتقادی. شما با این رفتار به فرزندان خود میآموزید که آنها نیز باید ظرفیت و آمادگی پذیرش “به جز خودشان” را داشته باشند.

۵- به فرزندان خود نشان دهید و بیاموزید که صبوری و “دگر اندیش پذیری” با “ظلم پذیری” و قبول تحقیر شدن کاملا متفاوت است. به آنها بیاموزید که رفتارهای غیر انسانی، تحقیر و توهین به هیچ وجه قابل قبول و پذیرفتنی نیست و هر انسانی حق دارد آنگونه که لیاقت اوست مورد احترام قرار گیرد.

۶- در جلسات غیر رسمی خانوادگی از فرزندانتان بخواهید که خاطرات خود از کلاس و مدرسهشان و روابط با دوستان غیر ایرانیشان را برایتان بازگو کنند. از آنها بخواهید تفاوت هایی را که بین خودشان ، ارزشها و رفتارهاشان با دوستان دیگرشان متوجه شودند را برایتان بازگو کنند و نحوه برخوردشان با این تفاوتها را جویا شوید. اگر موردی به نظرتان رسید که نیاز به اصلاح یا رسیدگی بیشتر دارد را برسی کنید و به کمک فرزندتان بشتابید.همچنین اگر در این مکالمات متوجه رفتار صحیح فرزندتان شدید حتما از آنها به خاطر رفتار درستشان قدر دانی نمائید و به آنها نشان بدهید که به آنها و رفتارهاشان افتخار میکنید.

۷- همراه با فرزندانتان در جستجوی یادگیری فرهنگها و ارزشهای متفاوت باشید در حالیکه همزمان با برنامهریزیهای مشخص به تمرین و انتقال ارزشهای خانوادگی خود به فرزندانتان نیز میباشید. هنگامی که والدین رفتا “دگر اندیش پذیری” را در کودکان خود تقویت مینمایند، در حالیکه در مورد ارزشهای خانوادگی خود نیز برای آنها حرف میزنند و آنها را در خانواده اجرا میکنند، در واقع شیوه صحیح رفتاری را به کودکان خود میآموزند.به آنها میآموزند که احترام به نظرات، اعتقادات، و ارزشهای دیگران مغایرتی با حفظ ارزشهای خانوادگی ندارد. به آنها میآموزند که باید به حقوق دیگران احترام گذاشت و همین توقع متقابل را از سایرین داشت و مراقب حفظ حقوق انسانی خود بود.

برگرفته از: aramesh.ca

:: موضوعات مرتبط: آموزش احترام به کودکان و نوجوانان، احترام در اجتماع، احترام در مدرسه، پوستر
:: برچسبها: پرسش مهر 18, یادگیری احترام, احترام به دیگران, احترام به مرزهای خصوصی